10-01-09

Zo, de kerst en oud en nieuw weer goed doorgekomen. Loes en Wouter waren hier de 18^e december gearriveerd om de 19^e weer te vertrekken richting het binnenland voor een paar daagjes. Lekker even bijgekletst.

De kids hebben vakantie tot we weer terug zijn in Nederland dus we hebben Esmxe9 maar eens op vakantiebanenjacht gestuurd. Aan de ene kant lokt het geld wel maar het werk niet dus echt veel zin had ze niet. Toch op ons aandringen gesolliciteerd bij de plaatselijke supermarkt en de soort van Blokker. Helaas heeft ze daar na 4 weken nog niets van gehoord. Het wacht hier allemaal met reageren.

Op 1^e kerstdag (ze hebben er hier maar 1) lekker met Wouter en Loes de barbie opgestookt en buiten genoten van een lekkere maaltijd. De kids waren lekker rustig met hun nieuwe kadootjes zodat we daar geen last van hadden. We waren ook nog even naar zee geweest omdat Wouter perse wilde zwemmen hier in Australixeb (tot nu tot alleen maar trutweer gehad). De zee was lekker maar er stond een zeer harde wind zodat Esmxe9 en ik ons maar niet in het water waagden maar gekleed op de kant zaten te wachten tot iedereen uitgespeeld was.

Op Boxingday (2^e kerstdag) gingen Wouter en Loes naar de Pinnacles, een kleine

400 km

. Noordelijk van ons, ze zouden een dagje op en neer maken en dat was ook gelukt. Gelukkig lieten de vliegen hen vanwege de harde wind met rust. De vliegen hier zijn dezelfde als die je op tv ziet bij filmpjes over Biaffra. Ze komen in grote getalen aan en weten feillos je lichaamsopeningen te vinden. Als je ze wegzwaait komen ze zonder meer op de zelfde plek terugzitten. Het is dus zaak je mond in ieder geval goed dicht te houden als je in het binnenland uit de auto stapt. Hier zitten ze minder gelukkig omdat het hier vrijwel altijd stevig waait.

Op zaterdag na kerst zijn we met zijn allen naar Perth gegaan. Eerst naar de Mint (de goudbewerkers) Dit was iets dat wij al langer wilden doen en het was zeker interessant. Zelfs de kids vonden het leuk. We kregen het gieten van goud te zien en iedereen mocht een gouden staaf op tillen. Als de kids de juiste combinatie van de kluis konden raden mochten ze een stuk chocola hebben. Helaas waren die van ons niet zo goed.

Daarna rondgelopen in de stad, de ferry genomen, een ijsje gegeten en tegen het einde van de middag besloten we de bus te nemen naar het restaurant waar Loes en Wouter ons op eten zouden trakteren. Aangezien we nog wat vroeg waren, besloten we eerst met de CAT bussen (gratis) een rondritje te doen. Bij de 2^e tour zaten we enigszins in de rats omdat we tegen het einde van de rijtijd aanzaten. De chauffeur zei echter tegen geen van de instappenden dat hij ging stoppen en ook halte 1 (de busremise, ging hij voorbij. Net toren we opgelucht adem haalden stopte hij bij halte nummer 6! Het uiterste puntje van zijn route en best nog een flink stuk teruglopen. Er zaten buiten ons nog zox92n 10 mensen in de bus waarvan er 4 direct uitstapten toen de chauffeur verkondigde dat hij ermee stopte. Loes en ik waren de enigen die reageerden met: x94waarom zeg je dat niet eerderx94 en x93je maakt zeker een grapje?x94 Helaas, het was geen grapje en hij begon ijverig uit te leggen hoe we bij de dichtstbijzijnde bushalte konden komen. Waarschijnlijk doordat we nogal dom k(l)eken, besloot hij ons dan toch maar er zelf even heen te brengen. Het was nog een behoorlijke tippel geweest. Nu konden we vrij snel weer op de x93gewonex94 bus naar de stad terug en besloten we toch maar naar het restaurant te lopen ipv de volgende CAT te nemen. Loes en Wouter namen ons mee naar een soort van restaurantjessteegje waar je op je gemak uitzoekt bij welke tent je wil bestellen, en dan tussen die tentjes een tafel uitzoekt waar je neerstrijkt. Omdat kiezen erg moeilijk is, besloten we gewoon 4 borden met verschillend eten te kiezen en dan ieder een kwart daarvan te nemen. De kids genoten van friet met kipnuggets en toen onze borden kwamen kregen we al snel door dat overschuiven niet echt zou gaan lukken, de borden zaten veel te vol. Na enig overleg besloten we gewoon ieder te beginnen met een bord en dat na een kwart gegeten te hebben, door te schuiven. Een hele aparte manier om te eten, zox92n bordendans maar heel lekker. Na het eten was ook hier de CATbus niet in zicht,  bij elke halte zit een knop waar een stem uit klinkt die z4egt hoe lang het nog duurt tot de volgende bus, heel leuk speelgoed voor onze kids. Deze knop vertelde echter dat de dienst niet meer werkte en daarom besloten we terug naar het station te lopen, gelukkig was het niet ver en toen we er bijna waren kwam dan toch onze bus achter ons aanx85x85. .

Voor de volgende dag hadden we de boot naar Rottnest geboekt en we mochten er dus weer vroeg uit. Nog wat moe stapten we aan boord. De zee was niet echt rustig en ik was blij dat ik er zonder gebruik van het zakje vanaf kwam. Eer we de fietsen hadden, was er wel een half uur voorbij. De man van de verhuur zag toch wel dat Wouter niet echt met zijn ruim

2 meter

op een mountainbikeje kon en de zadelpen werd tot het uiterste gesteld. Ideaal was het niet maar het ging. Ilse zat als een prinsesje in een fietskarretje achter Jac en daar gingen we nadat we broodjes bij de subway besteld hadden. Op het eiland zelf kan je nergens anders dan in de haven eten kopen. De rit was zeer mooi maar verrekes heuvelachtig en waaierig. Bij een mooi baaitje hebben we de zwempakken aangedaan en even lekker gezwommen. Wouter had zijn snorkel bij zich en er blijken onder water allemaal bordjes met uitleg te zijn, heel handig. Pas een heel eind verder kwamen we dan de Quokkas tegen, een mini kangoeroe ter grote van een konijn. Echt wild waren ze niet en 1 hupte zelfs de fietskar in om te proberen een stuk van onze lunch weg te snaaien. Onderweg heeft iedereen behalve Jac en ik dan ook nog een slang gezien die midden op de weg lag (levend). Omdat wij achter waren vanwege bijna overreden fietshelmen, mistten we hem net helaas. Tegen het einde van de middag hebben we nog een keer gezwommen in de laatste baai voor de haven en dat was maar goed ook. Loes had enorme last van haar rug en schouder, ik kon niet meer zitten van de zadelpijn en Jac was doodop van het zeulen met de fietskar over berg en dal want er is geen vlak stukje weg te vinden op het hele eiland. Vroeg naar bed om bij te komen van de vermoeiende dagen.

Op maandag hebben we wat gewinkeld en x92s middags nog gezwommen in een baaitje bij Rockingham. Leuk detail is dat er vlakbij dat strand de dag ervoor een haai van

5 meter

gespot was. Waarschijnlijk had hij echter al een volwassen man op dus echt honger zal hij niet meer gehad hebben.

Nieuwjaarsavond hebben we, zoals iedereen zox92n beetje in Rockingham, op de Foreshore (Centrum) gevierd.

Iedereen zit dan iop het grasveld met 1 of meerdere pilsjes en er was een bandje die behoorlijk harde muziek speelde. Om 12 uur hield de muziek op en kwam het vuurwerk. Leuk is dat niemand elkaar gelukkig Nieuwjaar wenst en zodra het vuurwerk afgelopen was, trok iedereen massaal weer naar de autox92s om terug naar huis te gaan. Apart, maar ach het blijven rare mensen die Ozzies. x92S Middags had ik al gewerkt en een paar zelfgebakken oliebollen meegenomen voor de Nederlanders in het tehuis. Dat vonden ze alle 3 fantastisch. Eigenlijk mochten er 2 het helemaal niet hebben omdat er suiker inzat maar ze vonden allemaal dat ze best eens mochten zondigen.

Nu, de verhuizer en de schoonmaker zijn geboekt, de autox92s staan te koop, er zijn al nieuwe potentixeble huurders wezen kijken en de temperatuur rijst al boven de 35 graden uit overdag. Kortom we beginnen er klaar voor te zijn. Waarschijnlijk zal ik pas weer bloggen als we onderweg zijn want volgende week woensdag komen ze al inpakken.