10-02-09
Esperance wordt zwaar overschat. Iedereen riep dat dit een plaats was die je gezien moest hebben maar in onze beleving is het gewoon een plaats zoals vele anderen. We werden door de mevrouw bij de info verwezen naar het witste strand van Australixeb waar de Kangaroes gewoon op het strand zouden moeten liggen. Helaas voor ons werd het naar mate we dichter bij het strand (60 km. rijden) kwamen ook steeds donkerder en bewolkter. Tegen de tijd dat we bij het strand waren, kwamen de regendruppels gestaag naar beneden en was het behoorlijk koud. Luuk durfde nog wel even het water in maar ik had het met de meiden snel gezien en we reden een half uurtje later alweer terug naar de camping, waar de zon niet was weggeweest.
Het vervolg van de reis bood ons (x85x85tromgeroffel): x93de Nullarbor plainsx94 kompleet met 144 km. aaneengesloten kaarsrechte weg. Een ervaring op zich maar niet voor herhaling vatbaar. Een doodsaaie weg over ruim 1500 km. Daarna nog meer doodsaaie weg om het af te sluiten. Onderweg wel een spraakmakende camping gevonden: een parkeerplaats langs de weg achter een tankstation. Die hebben ze er regelmatig langs de weg en ze noemen zich Motel/Camping. De haringen gingen er nauwelijks de grond in en we moesten de hoofdprijs betalen. Als we nu een vergelijk willen maken met een camping dan doen we dat met die van x93Cocklebiddyx94.
Regelmatig denken we terug aan 2 duitsers die op hun fietsje bezig zijn om van Perth naar Melbourne te fietsen, we wensen ze veel succes.
Onderweg wel veel wild gezien: dode kangaroes, dode Dingox92s, dode vogels, dode Possum, dode Wombat. Was dus niet heel wild maar goed we hebben het gezien. In Port Augusta zijn we een paar nachten gebleven omdat het net erg warm aan het worden was. Lekker een paar daagjes bij het zwembad doorgebracht want bij 45+ graden, doe je niet echt veel anders. Vanaf daar alleen gezocht naar campings met zwembad en in Adelaide zelfs in een huisje met airco geslapen omdat we al 2 nachten niet konden slapen vanwege de hitte (30+ x92s nachts) ondanks de 2 aangeschafte ventilatorretjes.
Adelaide zelf was wel grappig maar door de hitte niet echt leuk om te doorkruisen. Het openbaar vervoer had behoorlijk te lijden onder de temperatuur en we kregen zelfs flesjes water uitgedeeld op het station. Later hoorden we dat het de warmste dag was in 70 jaar.
Na Adelaide naar de Grampians, een prachtig bergachtig natuurgebied waar we 6 dagen bleven. De eerste 4 nachten vanwege de hitte in een cabin en daarna nog 2 nachten in de tent. Een mooie camping met goede kampkeuken (echt een must als je niets kokerigs bij je hebt).
Langs de x93great ocean roadx94 prachtig weer met fantastische kijkpuntjes en x93oh, oeh, ahx94 momenten. Op de camping mensen gesproken die ons vertelden van een plekje waar we veel Koalax92s konden zien want bij x93Tower Hillx94 (ook een aanrader) hadden we er maar 2 gezien. Dus wij overnachten bij Cape Otwa. Een camping die je op eerste gezicht geen 2e blik zou gunnen, erg goedkoop, maar achteraf zeer mooi en werkelijk overladen met Koalax92s. overal waar je keek, zagen we de beesten zitten. Op weg naar het strand (volgens een paar jongens een 20 minuten lopen maar wij hadden na 40 minuten nog geen strand in zicht) struikelde Esme bijna over een slangetje. Het beestje was gelukkig minstens zo hard geschrokken en vluchtte snel weg. Alweer geen foto want de dag ervoor ook al een flinke slang op de weg gezien maar zodra we stopten schoot die ook weg. Ik ben nog niet genoeg Steve Irwin om me dan in de struiken te gooien en het beest er weer uit te trekken.
Op weg naar Melbourne een kustweg moeten nemen en binnen een uur hadden we alle 3 de kids wagenziekx85.elke mogelijkheid gestopt om iedereen weer op adem te laten komen en de kotslucht uit de auto te laten trekken. Die dag (7-2-09)was heter dan heet met 46.4 graden op de teller (het heetst sinds de start van de temperatuurmeting) en met een zware wind waardoor alles onder de stofwolken zat. Je kon nergens iets zien vanwege het stof. De tent kon niet gezet worden door de wind dus maar weer in een cabin.
Melbourne zelf was weer een teleurstelling. Niet alleen door het weer (regenachtig en koud). Maar ook vonden we het een vervelend drukke stad waar het een allegaartje van oud en nieuw door elkaar is. De vorige keer vonden we er niets aan en nu ook niet. Ondertussen van camping verwisseld want de 1e had geen tentplaats waar we wilden staan. De huidige camping had meer weg van een rovershol bleek later. Het was niet het beste volk, veel drank, harde muziek en een dronken kerel die x92s avonds zowat door de tent heen kwam zeilen met als gevolg een gebroken stok. Op ons kloppen deed hij open waarbij een gevaarlijk brandbare lucht naar buiten kwam zetten. Hij wist nergens van en kwam nergens vandaan en wist niet waar we het over hadden. De volgende dag was hij nog niet boven water toen wij dat allang wel waren en hebben we het bij de campingbeheerder gemeld. Die was niet bij en verklaarde dat de dader en zijn zuipmaten direct verwijderd zouden worden van de camping. Was ook weer niet helemaal onze bedoeling maar ja. Gelukkig snel weer en nieuwe stok weten te vinden dus dat zit wel goed.

19 February 2009 at 02:32
Hi guys, We willen even laten weten dat we jullie ‘avonturen’ volgen hoor. Al begrijpen we dat niet alles even positief is maar later wordt het vast wel speciaal. Want niet iedereen doet de ruim 2700 km rijden over o.a. de Nullarbor Plains hoor! Wij wensen jullie nog het beste tijdens de reis door het laatste stukje Australie. Groetjes, Martin en Martine